Over mij

Ik ben Willemien van Houwelingen, geboren op 03-11-1994 in Hardinxveld Giessendam. Inmiddels woon ik met mijn vriend en hond in Enschede.

Mijn verhaal

Op mijn 16e kwam ik steeds slechter in mijn vel te zitten, ik durfde steeds minder dingen te ondernemen. In mijn hoofd had ik een angst om flauw te vallen, vooral als ergens veel mensen waren. Hierdoor ging ik steeds meer vermijden, en werd iets normaals als naar de winkel gaan voor mij onmogelijk. Mijn wereldje werd steeds kleiner, en zonder dat ik het door had zat ik al diep in een depressie. Door de somberheid had ik de wil en de energie niet om de angst aan te pakken, ik zakte alleen maar verder weg.

Dorus, onze hond was mijn maatje die me op de been hield. Met hem
durfde ik nog wel naar buiten, kon ik uren door het bos lopen. Het bos zag ik eigenlijk helemaal niet meer, maar voor Dorus deed ik het nog.

Ik had al ambulante therapie maar bleef verder wegzakken, dit kon zo niet langer. Ik ben in een intensief behandelingstraject gegaan van psychotherapie, waarin ik mijn angststoornis en depressie grotendeels heb overwonnen. Ik ben gaan snappen wat er allemaal achter zit. Ook ben ik gaan oefenen met praktische situaties, weer naar buiten gaan. Dit bleef stress opleveren, maar ik deed het wel. Ik was nu sterk genoeg om weer vooruit te kijken, maar had het gevoel dat ik daar wel steun bij nodig had. Die steun is er wel vanuit zorg, maar na je uurtje bij je therapeut zal je toch weer verder moeten. Het idee om een eigen pup te nemen begon te broeien. Dorus was van mijn ouders en kon niet ver wandelen, was geen hond die overal mee naartoe kon. Ik was inmiddels 19, wat nou als ik met een pup op mezelf kon gaan wonen, en samen overal naartoe kon?

Na hier goed over nagedacht en gepraat te hebben, kwam daar in 2014 mijn Australian Labradoodle Jip. Wat een verantwoordelijkheid om zo’n klein pupje alles te moeten leren en te zorgen dat hij opgroeit tot een stabiele hond! Daar kom je jezelf best in tegen, maar ben ik zeker van gegroeid. Met Jip vond ik het niet eng om naar buiten te gaan, ik vond het leuk om hem te socialiseren en voelde me veilig met hem bij me. Hij had me nodig, voor hem moest ik ‘s ochtends uit bed en naar buiten. Door Jip heb ik een ritme wat goed is voor mijn stemming. Als ik thuiskom is er een ontzettend blij hondje dat op me heeft gewacht. Als ik ergens heen ga waar het spannend is komt hij bij me zitten of kijkt me aan, hij is mijn maatje dat ik nodig had.

Door de therapie en Jip ben ik zover gegroeid dat ik weer naar de toekomst durfde te kijken. Ik wilde graag werken met kinderen/mensen en dieren, en vond deze combinatie in de opleiding tot therapiehondbegeleider van Dogswork. Dit maakte mijn droombaan tot werkelijkheid! Ik hoop veel mensen te mogen begeleiden zodat zij ook zoveel steun van hun Maatje op Poten mogen ervaren.

Maatje op Poten is aangemeld als professional bij het SKJ (stichting kwaliteitsregister jeugd) 

Opleidingen & cursussen:

Therapiehondbegeleider (Dogswork, 2015-2016)

Verdiepingsdag voor therapiehondbegeleiders: Coachen met honden (Dogswork, 2016)

HBO pedagogiek (2016-heden, propedeuse behaald in 2018)

VIDA: weerbaarheidstraining voor kinderen met inzet van honden (Pets4Care, 2016)

Verdiepingsdag voor therapiehondbegeleiders:PTSS (Dogswork, 2017)

Basis honden-EHBO (2017)

Passie voor honden: Zoekwerk Basiscursus (2017)

Trainersvaardigheden verbeteren door kippen te clickeren (Tinley, 2017)

Opleiding tot Autismevriendelijke coach (Autismeacademie, 2017-2018)

Werkervaring bij hondenschool Aai-pet (2018-heden)

Module 6 Kynologisch Gedragstherapeut, lesdag ‘Gedragstesten’ (Martin Gaus Academie, 2019)

 

 

Dorus, mijn eerste maatje op poten. † 24-10-2016